Podstawy PHP
'To jest tekst bez znaków specjalnych' "To też jest tekst, ale ze znakami specjalnymi"
Innym pojęciem matematycznym jest zmienna reprezentująca informację nieznaną w trakcie pisania skryptu. Jest to taki pojemnik, do którego możemy w trakcie wykonywania skryptu wstawiać wszelkie informacje, zapamiętując je w ten sposób. Bez zmiennych nie można mówić o jakimkolwiek przetwarzaniu danych, ponieważ komputer musi mieć jakąś możliwość umieszczania gdzieś wyników obliczeń oraz przechowywania niezbędnych programom danych.
Każda zmienna posiada własną, unikalną nazwę, która jednoznacznie ją identyfikuje. Język PHP wymaga, aby zaczynała się ona od znaku dolara, a następnie od litery lub podkreślenia. Dalsze znaki mogą być także cyframi. Można stosować duże litery, ale dla interpretera ma to istotne znaczenie. $zmienna i $Zmienna to dwie różne zmienne. Przykłady prawidłowych nazw zmiennych:
W powyższym przykładzie stworzyliśmy zmienną $czas, wprowadzając do niej aktualny czas. Następnie wykorzystaliśmy ją w obliczeniach. Poznaliśmy w ten sposób jedno z zastosowań zmiennych. Zachowaliśmy w nich wynik działania jednej sekcji programu, aby potem używać go wielokrotnie gdzie indziej bez konieczności każdorazowego odwoływania się do funkcji i zbędnego liczenia po sto razy tego samego. Wprawdzie pobieranie aktualnego czasu nie jest czasochłonną operacją, ale na razie jesteśmy jeszcze na początkowym etapie nauki i musimy dbać o prostotę przykładów.
PHP, w przeciwieństwie do innych języków programowania, ma bardzo liberalne reguły stosowania zmiennych. W ogóle nie trzeba ich nigdzie deklarować, a interpreter sam na bieżąco dopasuje typ informacji do naszych potrzeb. Dana zmienna jest tworzona podczas pierwszego jej wykorzystania w skrypcie. Jest sporo sytuacji, w których zachowanie to jest pożądane, lecz normalnie może utrudnić ono pracę. Wyobraź sobie taką sytuację: programista potrafi najczęściej bardzo szybko pisać i od czasu do czasu zdarza mu się wcisnąć dwa klawisze w złej kolejności. Powstaje literówka. Jeżeli zostanie ona popełniona podczas wpisywania nazwy, PHP w teorii nie zgłosi tego jako błędu i programista będzie musiał spędzić dużo czasu na jej odnalezienie. Słowo "teoria" nie znalazło się tu przypadkowo. Im wyższy poziom raportowania błędów, tym większej ilości rzeczy czepia się PHP. Na poziomie ''E_ALL'' zdefiniowanym w rekomendowanym pliku ''php.ini'' takie beztroskie podejście do zmiennych nie jest tolerowane. Tutaj PHP wymaga już, aby podczas pierwszego użycia zmiennej została jej przypisana jakaś wartość, ponieważ inaczej otrzymamy powiadomienie (ang. ''notice'') o próbie odwołania się do nieistniejącej zmiennej ("Notice: Undefined variable").
Początkujący programiści mają tendencję do tworzenia dużej liczby tzw. ''zmiennych tymczasowych'', które nie wnoszą absolutnie niczego do programu poza wydłużeniem kodu i zmniejszeniem wydajności. Po każdym etapie przetworzenia jakiejś informacji, umieszczana jest ona w nowej zmiennej. Takie podejście jest nieprawidłowe. Oto przykłady "złych" skryptów:
W pierwszym skrypcie niepotrzebnie po każdym etapie przetwarzania tekstu tworzymy dla niego nową zmienną. Możemy to poprawić na dwa sposoby. Pierwszy: Drugi, w którym w ogóle opuszczamy zmienne: W drugim "złym" skrypcie w ogóle niepotrzebnie tworzymy zmienną; przecież format daty możemy wpisać bezpośrednio do funkcji.W tym jednak przypadku może być to uznane za kwestię dyskusyjną. Jeżeli nasz skrypt bardzo często będzie formatować różne daty, a my będziemy chcieli mieć możliwość jej prostego konfigurowania, warto pokusić się o zapisanie formatu w jakiejś zmiennej. W ten sposób poprzez zmianę jej wartości w jednym miejscu zostanie ona uwzględniona w całym skrypcie.
W sekcji poświęconej rodzajom danych w PHP dowiedziałeś się, że istnieje pewne rozróżnienie na tekst i liczby. Skoncentrujemy się teraz na poznaniu większej ilości typów oraz pokazaniu, jak PHP dokonuje konwersji między nimi.
Istnieją trzy kategorie typów: ''wielkości skalarne'', ''typy złożone'' oraz ''typy specjalne''. Dokumentacja wymienia jeszcze jedną, lecz stworzoną na jej własne potrzeby do zaznaczania niektórych rzeczy. Powiemy o niej później.
Specjalnie wyróżniony został tzw. typ logiczny (boolean) przyjmujący jedynie wartości FALSE i TRUE. Jest on bardzo ważny, ponieważ wiele funkcji generuje właśnie w nim rezultat, czy operacja się powiodła. Wyrażenia porównawcze także generują wartości logiczne.
Ostatnim z typów skalarnych jest ciąg tekstowy (ang. string). Zdążyliśmy już powiedzieć nieco o nim, np. że istnieją dwie składnie zapisywania ciągów. Ta oparta na apostrofach posiada minimalny zestaw kodów formatujących pozwalających na wstawienie do tekstu innych apostrofów oraz ukośników wstecznych:
Uruchom powyższy skrypt i porównaj sobie wynik z przeglądarki z treścią wpisaną w apostrofy. Spróbuj usunąć backslash sprzed apostrofu i zobacz, co się stanie. Skrypt się nie uruchomi, ponieważ wystąpił błąd składni. PHP myśli, że tekst kończy się już tutaj i dalej jest inna część algorytmu, co nie jest oczywiście prawdą. Więcej możliwości formatowania posiada tekst ograniczony cudzysłowami: Cudzysłowy zezwalają na "proste" umieszczanie w nich wartości zmiennych (zm. tymczasowa stworzona dla zilustrowania zagadnienia): Jednak nie nadużywaj tego. Wstawianie zmiennych w ten sposób jest kilka razy wolniejsze, niż łączenie ich z ciągiem operatorem kropki. Niektórzy początkujący programiści niezbyt rozumieją ideę tej możliwości i próbują wykorzystywać ciągi do wprowadzania wartości zmiennych jako parametrów do funkcji (zm. tymczasowa użyta dla zilustrowania zagadnienia): Unikaj takiej konstrukcji, jak ognia. Choć PHP ją akceptuje, nie jest to prawidłowe użycie tej struktury języka. Więcej, przy złożonych typach powoduje zniekształcenie danych. Jeżeli spotkasz kogoś piszącego w ten sposób, poinformuj go o tym :twisted:Typami złożonymi są w PHP tablice oraz obiekty. Tablice poznamy jeszcze w tym rozdziale, natomiast obiektami oraz samym programowaniem obiektowym w kolejnych artykułach.
Istnieją jeszcze dwa typy specjalne: resource (zasób) oraz NULL. Pierwszy z nich reprezentuje wszelkiego rodzaju połączenia z bazami danych, otwarte przez PHP pliki itd. Drugi to wartość pusta. Za jego pomocą możemy "za symulować", że zmienna nie istnieje lub nie zawiera wartości. Pojawia się w trzech sytuacjach:PHP potrafi sam rozpoznać typ informacji przypisanej do zmiennej oraz automatycznie konwertować go w zależności od potrzeb. Przykładowo liczby ułamkowe użyte tam, gdzie potrzeba całkowitych, są zaokrąglane w górę do zera. Wartości logiczne mogą być reprezentowane cyframi 0 ('''FALSE''') oraz 1 ('''TRUE'''). Ciągi tekstowe mogą być konwertowane do liczb, jeżeli pierwszy z ich (pomijając wiodące białe znaki) znaków jest cyfrą. W przeciwnym przypadku PHP dobiera wartość 0.
Możemy sami wymusić konwersję typów:
W nawiasie przed wartością piszemy angielską nazwę typu: integer, int, string, boolean, float, double (liczba zmiennoprzecinkowa mogąca przybierać znacznie większe wartości). Unikaj jakiejkolwiek konwersji typów złożonych: tablic, obiektów, zasobów, gdyż w każdym z tych przypadków informacje zostają całkowicie utracone; zamiast nich zwracana jest po prostu nazwa typu złożonego - to dlatego ostrzegaliśmy przed wprowadzaniem wartości zmiennych do funkcji przez cudzysłowy.
PHP posiada funkcję gettype() zwracającą nazwę aktualnego typu danych zawartych w zmiennej:
Dotychczas poznałeś już kilka operatorów, np. '''+''' czy '''='''. Jak zdążyłeś już zauważyć, po obu stronach takiego operatora stoją wyrażenia, na których wykonuje on operacje i zwraca wynik. Sam jest zatem wyrażeniem. Operatory mają określoną kolejność wykonywania wzorowaną na matematyce. Możemy ją naginać do własnych potrzeb, stosując nawiasy. Oto wykaz najciekawszych operatorów na początek:
| Operator | Nazwa | Składnia | Opis |
|---|---|---|---|
| / | Dzielenie | wyrażenie / wyrażenie | Reprezentuje wynik dzielenia. Drugie wyrażenie nie może być zerem. |
| % | Dzielenie modulo | wyrażenie % wyrażenie | Reprezentuje resztę z dzielenia. Drugie wyrażenie nie może być zerem. |
| * | Mnożenie | wyrażenie * wyrażenie | Reprezentuje iloczyn dwóch wyrażeń. |
| + | Dodawanie | wyrażenie + wyrażenie | Reprezentuje sumę dwóch wyrażeń. |
| - | Odejmowanie | wyrażenie - wyrażenie | Reprezentuje różnicę dwóch wyrażeń. |
| . | Łączenie (Konkatenacja) | wyrażenie . wyrażenie | Reprezentuje połączenie dwóch wyrażeń w ciąg tekstowy. |
| ++ | Inkrementacja (zwiększenie) | $zmienna++ | Reprezentuje wartość zmiennej, a następnie zwiększa ją o 1. |
| ++ | Inkrementacja (zwiększenie) | ++$zmienna | Reprezentuje wartość zmiennej powiększoną o 1. |
| -- | Dekrementacja (zmniejszenie) | $zmienna-- | Reprezentuje wartość zmiennej, a następnie zmniejsza ją o 1. |
| -- | Dekrementacja (zmniejszenie) | --$zmienna | Reprezentuje wartość zmiennej pomniejszoną o 1. |
Stan 1: 5 Stan 2: 6 Restart zmiennej... Stan 1: 6 Stan 2: 6
| Operator | Składnia | Równoważna postać | Opis |
|---|---|---|---|
| /= | $zmienna /= wyrazenie | $zmienna = $zmienna / wyrażenie | Dzieli zmienną przez wyrażenie i umieszcza w niej wynik. Wyrażenie nie może być zerem. |
| %= | $zmienna %= wyrazenie | $zmienna = $zmienna / wyrażenie | Umieszcza w zmiennej resztę z dzielenia tej zmiennej przez wyrażenie, które oczywiście nie może być zerem. |
| *= | $zmienna *= wyrazenie | $zmienna = $zmienna * wyrażenie | Mnoży zmienną przez wyrażenie i zapisuje w niej wynik. |
| += | $zmienna += wyrazenie | $zmienna = $zmienna + wyrażenie | Dodaje do zmiennej wyrażenie i zapisuje w niej wynik. |
| -= | $zmienna -= wyrazenie | $zmienna = $zmienna - wyrażenie | Odejmuje od zmiennej wyrażenie i zapisuje w niej wynik. |
| .= | $zmienna .= wyrazenie | $zmienna = $zmienna . wyrażenie | Dołącza do zmiennej tekstowej nowy fragment. |
W tym skrypcie za wybranie indeksu tablicy odpowiada funkcja ''rand()'' zwracająca losową wartość z tablicy.
Indeksy tablicy wcale nie muszą być numeryczne. PHP dopuszcza także tekstowe wersje. Mamy wtedy do czynienia z tablicami asocjacyjnymi.Na podstawie kursu PHP na Wikibooks, licencja GNU Free Documentation License